Als nieuw lid had ik mij ingeschreven voor het Pinksterbivak op camping ‘de Notenwei’.
Vanuit Noord-Holland reed ik vrijdag over de dijk Enkhuizen-Lelystad eerst langs een vriend, om daar (helaas) te constateren dat ik onderweg ca. 1,5 liter koelwater ‘verloren’ had… Zou dat door de omslag van koud weer naar warm weer gebeurd kunnen zijn?
Engels: nooit droog maar deze keer is het geen olie..
Enfin, na koffie drinken het koelwater bijgevuld en na ruim een half uur rijden kwam ik zonder kleerscheuren op de camping aan. Wat opviel: veel militaire voertuigen op het veld, maar er kampeerden nog maar 2 AVC-leden… zou dat de opkomst zijn?
Thijs en Patrick; Limburg en Friesland paraat
In de App groep konden we zien dat Voorzitter Jan nog onderweg was met zijn combinatie GMC camper en Dodge WC51 (op autoambulance). Omdat die combinatie een aanzienlijk limiterende invloed had op zijn topsnelheid, was hij maar binnendoor gegaan (dus niet over de snelweg).
Het welbekende mobiele koffieuitgiftepunt van de Voorzitter met ingebouwde tegenwind en aangekoppeld anker
Op de camping (waar ik uiteraard nog nooit eerder was geweest) begon het mij wat meer duidelijk te worden. De uitgestalde militaire voertuigen waren grotendeels van de familie Bunnekreef en naarmate de dag vorderde, haakten er ook leden van de Legervoertuigen Twente (LVT) aan (waar de familie ook lid van was).
Veel legervoertuig enthousiastelingen zijn immers lid van diverse verenigingen, stichtingen en ‘clubjes’. Na uren sturen, arriveerden Jan & Anke met hun zware combinatie. De versnellingsbak van de GMC protesteerde luid tijdens het manoeuvreren op de camping.
Geen bivak zonder vuur
Zaterdag nuttigden we het geheel verzorgde ontbijt in de camping kantine. Ook daar keek ik mijn ogen uit: overal modellen van militaire vliegtuigen en voertuigen. Gestaag druppelde een aantal leden van de LVT en AVC-leden Rien en Thom (beiden kwamen voor 1 dag; elk met een NEKAF) binnen.
Thom met de Nekaf van Jan: ook dat is clubgevoel
Om 11.00u vertrokken we in colonne voor de rondrit in de omgeving: 9 voertuigen, variërend vanuit de Tweede Wereldoorlog en Koude Oorlog. Rondom de camping liggen leuke zandweggetjes, waarvan we er tijdens dit weekend meerdere gereden hebben.
De zaterdag rit (totaal: 46 km.) voerde ons naar een mij onbekend oorlogsmuseum, het Memory Vrijheidsmuseum te Nijverdal, alwaar we ook de lunch nuttigden.
Het museum zat (voor mij) vol met verrassingen: goed opgezet, zeer goed uitgelegd door de gids en ik kwam dingen te weten die ik helemaal niet wist, zoals de Stork Staking in voorjaar 1943 en hoe goed de Joodse Raad in Overijssel probeerden Joodse medemensen een onderduik te bieden. En het feit dat er vanuit deze provincie zowel V-1 als V-2 wapens afgevuurd zijn door de Duitsers op bijvoorbeeld Antwerpen. Enfin, na ons bezoek zigzagden we weer terug over mooie weggetjes naar de camping.
Voor een uitgebreide BBQ en daarna kampvuur.
Barbecue is ook zo'n vast onderdeel van een Bivak
Zondag (1e Pinksterdag) was er na een wederom zeer goed ontbijt een tweede rondrit (ca. 59 km.);
deze keer zouden we de Canadese militaire begraafplaats in Holten aandoen waar bijna 1400 militairen begraven liggen.
In Holten is een grote Begraafplaats van de Commonwealth War Graves Commission. De lokale bevolking heeft er sinds 1990 op Kerstavond kaarsjes gebrand bij de graven, een fenomeen dat steeds meer landelijke navolging vindt.
Deze waren gesneuveld bij de bevrijding van Nederland; dus tijdens de laatste 1-2 maanden van de oorlog. Onze colonne voor de dag bestond uit 7 voertuigen en trok bij de begraafplaats veel bekijks. Omdat we tijdens dit soort rondritten vaak niet sneller reden dan 40 km/u., verbruikte mijn Land Rover geen koelwater (meer). Onderweg stopten we tevens nog voor koffie & soep, die door de fam. Bunnekreef meegenomen was voor onderweg.
Dat ging er wel in, tijdens die warmte. ’s Middags kwam AVC-lid Rob langs om even naar ons te kijken. Een klein aantal leden van de LVT waren inmiddels druk bezig om een stotterende motor van een DAF YA 126 te verhelpen; met succes. ’s Avonds zaten we allemaal aan de Chinese maaltijd, gevolgd door een kampvuur.
Maandag (2e Pinksterdag). Een aantal leden van de LVT was gisteren huiswaarts gekeerd en de 4 achtergebleven equipes van de AVC begonnen in te pakken. Jan had inmiddels besloten om de GMC Camper tijdelijk achter te laten en met de Dodge naar Noord-Holland huiswaarts te keren. Ik besloot met hen mee te rijden, en zo gebruik te maken van hun relatief lage snelheid (en binnendoor rijden) om het verlies van mijn koelwater te minimaliseren. Want het lijkt erop dat mijn Land Rover alleen lekt bij hogere snelheden (> 80 km/u). Dus rond 11.00u. waaierde iedereen uit: de fam. Bunnekreef bleef uiteraard op hun camping, Thijs ging zuidwaarts met zijn NEKAF, Patrick & zoon Flores gingen noordwaarts met zijn DAF YA 328 en Jan, Anke en ik gingen westwaarts met de Dodge WC51 en Land Rover 109-inch. Maar eerst even benzine tanken…
De teller geeft MpH aan, maar gaat evengoed niet hard met dit ding..
Tweede Pinksterdag bleek in deze contreien doorgebracht te worden met de verkoop van overtollige spulletjes, dus overal waren kraampjes en winkelend publiek. Enfin, binnendoor rijdend bleef onze snelheid beperkt tot 60-65 km/u., de koelwater temp. bleef normaal en thuisgekomen bleek mijn Land Rover geen koelwater verloren te hebben; missie geslaagd! Ik had het gehele weekend zo’n 440 km. gereden, met een brandstofverbruik van ca. 1 liter benzine op 5,6 km. Een aantal AVC-leden (met grotere voertuigen) kon daar alleen van dromen…
Harry Woker, 1961 Land Rover Series IIa Royal Military Police BAOR 2nd Infantry Div.